Hasan biraz heyecanlıymış. Gelin ise etrafı merakla seyrediyormuş.
Bir ara gelin şaşkınlıkla Hasan'a dönüp:
— Hasan, o da ne? diye sormuş.
Hasan utanarak:
— Şey... O erkeklerde olan bir şey, demiş.
Gelin biraz düşünmüş.
— Her erkekte var mı?
— Var.
— Senin babanda da var mı?
— Var.
— Benim babamda da var mı?
— Elbette var.
Gelin iyice şaşırmış.
— Vay be! Demek köyde benden başka herkeste varmış!
Hasan ne diyeceğini bilememiş.
Aradan biraz zaman geçmiş. Sabah olunca gelinin annesi merakla kızının yanına gitmiş:
— Ee kızım, damadı nasıl buldun?
Saf gelin başını sallamış:
— İyi adam ama çok savurgan.
— O da nereden çıktı?
— Anne, meğer köyde herkeste olan şeyi Hasan tek başına taşıyormuş. Birazını dağıtsa da millet rahat etse olmaz mı?
Bunu duyanlar kahkahadan kırılmış. Hasan ise yıllarca köy kahvesinde bu fıkranın konusu olmuş.