Bir gün, sabah güneşinin sıcak ışıklarıyla dolu bir mahallede, Elif, sevimli köpeğiyle birlikte yürüyüş yapıyordu. O sırada, içindeki bir şeylerin değiştiğini hissediyordu; belki de bir annenin içgüdüleri, onu bir değişimin eşiğine getirmişti. Köpeği Max, her zamanki gibi neşeli ve oyuncuydu, ta ki Elif’in yüzünde bir melankoli belirecek kadar düşünceli hale gelene kadar. Max, aniden Elif’in etrafında döne döne havlamaya başladı; gözleri, içindeki hayvanın, beklenmedik bir tepki vereceğini anlamasına yetiyordu. Herkesin gözleri üzerlerine çevrilmiş, bu sıradışı anı gözlemlemeye başlamıştı. Mahallenin sakinleri, Elif’in bir hamilelik haberi almış olabileceğini düşünürken, köpeğin aniden değişen davranışlarıyla şaşkına dönmüşlerdi. Max’ın içindeki koruma içgüdüsünün nasıl bu kadar güçlü bir şekilde ortaya çıktığını merak etmeye başlamışlardı.