Sonunda, yaşadığım trajedi her şeyin ne kadar karmaşık ve kırılgan olduğunu gözler önüne serdi. Kızımın mutluluğunu öncelikli hedefim olarak belirlemiştim, ama bir başka insanla birlikte olmak, içimde bir yerlerde derin bir çatlak oluşturmuştu. O an anladım ki, mutluluğun tek bir yüzü yok; bir ilişki, sevgi dolu bir yuva gibi görünse de, bir o kadar da tehlikelerle dolu olabiliyor. Kızımın yüzündeki gülümsemenin ardında yatan kaygıları görebilmek için, belki de daha derin bir bağ kurmalıydım. Şimdi, geçmişteki adımlarımın ağırlığı altında ezilirken, hayatımın bir daha asla eskisi gibi olmayacağına dair içimde bir his var. Kendi mutluluğumu yeniden sorgulamaya başladım; belki de asıl kaybım, kızımın gözlerindeki sevinci kaybetmekti. Hayatın sunduğu her anın kıymetini bilmek gerekiyor; çünkü bir karar, bazen tüm yaşamı değiştirebiliyor.