Eşim sadece güldü ve bunun “harika bir şaka” olduğunu söyledi. Gözyaşlarımı umursamıyordu. Bazı misafirler onu destekleyerek, abarttığımı ve bir saçmalık yüzünden düğünü bozmanın doğru olmadığını söylediler.
O anda anladım ki, eşimin bu acımasız “şakasını” affedemem. Onu hemen sersemleten bir şey yaptım ve sonrasında yaptığı şeyden çok pişman oldu 😢😨
O anda içimde bir şey kırıldı. Kalktım, yüzümü sildim ve sakin bir şekilde söyledim:
— Eğer hayatımızın en önemli gününü mahvettin, o zaman benim hayatımı da mahvedecekmişsin demektir.
Tüm düğün hediyelerini aldım ve düğünün iptal edildiğini ilan ettim. Kavga çıkarmadan, sesimi yükseltmeden – sadece salondan çıktım.
Birkaç gün sonra balayı için tek başıma yola çıktım. Ve hediyelerden kalan parayla kendime bir araba aldım.
Ve o şimdi kendi başının çaresine baksın.