Zaman geçtikçe, köpeğin davranışları giderek değişti; başlangıçtaki öfke yerini bir meraka bıraktı. Kadın, köpeğin bakışlarını her hissettiğinde bir bağ kurmanın hayalini kurar gibi, onunla tarih boyunca devam eden bir dostluğun temellerini atmaya çalışıyordu. Göz göze geldiklerinde, sanki iki ruh arasında bir iletişim vardı; köpek, onun hamileliğinin getirdiği zarafeti hissediyor, kadın da köpeğin içgüdüsel koruma içgüdüsünü anlıyordu. Yavaş yavaş, köpek o kadının etrafında dolanmaya başladı, nefreti yerini merakla karışık bir dostluğa bıraktı. Bu tuhaf ilişki, zamanla, iki farklı dünyanın, insanın ve hayvanın, birbirini anlamaya çalıştığı bir hikaye haline geldi. Her gün, o köpeğin yanına yaklaştıkça, kadının içindeki korku azalıp güven büyüyordu. Sonunda, bu iki varlık, birbirlerinin hayatlarında kalıcı bir yer edinmişti; her ikisi de birbirinin varlığından güç alarak, hayatın karmaşasına karşı durmaya hazırdı