Bir akşam, şehrin gürültüsünden uzak, kasvetli ve soğuk bir hava eşliğinde, Elif huzursuz bir kalple eski aile mezarlığına doğru yola koyuldu. Ebeveynlerinin ölümünden sonra, onlara olan özlemi her geçen gün daha da büyüyordu. Ancak bu ziyaret, sıradan bir yas tutma eyleminden çok daha fazlasını vaat ediyordu. Elif, mezar taşlarının arasında yürürken, rüzgarın fısıldadığı eski hikayeleri dinlemeye başladı. Her bir mezar, birer gizem barındırıyordu; bazıları silinmiş isimler, bazıları ise unutulmuş anılardı. Kalbinde bir his vardı ki, bu gece geçmişin izlerini takip ederken, kendisini beklenmedik bir gerçekle yüzleşmeye hazırlıyordu. Devamını okumak için diğer sayfaya geçebilirsiniz