35 yaşındaki bir adamın, 78 yaşındaki babaannemle evlenmesi beni şoke etmişti. Onun tek amacının miras olduğunu düşünüyordum…
Ta ki cenazeden sonra elime geçen bir mektup, her şeyi bambaşka bir açıdan görmemi sağlayana kadar.
Babaannem Münire’yi ziyarete gittiğimde, genç bir adamın ona içtenlikle sarıldığını görünce donup kaldım.
Babaannem gülerek,
“Canım, bu Baran. Birbirimizi seviyoruz ve yakında evleneceğiz,” dedi.
Ne diyeceğimi bilemedim.
Yıllardır yalnız yaşayan, dedemi kaybettikten sonra hayatına kimseyi almayan babaannem, şimdi kendisinden çok daha genç biriyle evlenmeye karar vermişti.
Aklıma ilk gelen şey açıktı:
Bu adam mirasın peşindeydi.
Defalarca babaannemi vazgeçirmeye çalıştım ama bana hep aynı şeyi söyledi:
“Bana güven, düşündüğün gibi değil.”
Baran’ı da uyardım.
“Eğer onu üzersen bunun hesabını sorarım,” dedim.
O ise sakin bir şekilde,
“Onu gerçekten seviyorum,” diye karşılık verdi.
İnanmadım.
Ama evlendiler....
Devamını okumak için diğer sayfaya geçiniz