Serkan’la ilk tanıştığımda hayatımın aşkını bulduğuma inanmıştım. Bana öyle güzel konuşuyordu ki söylediklerine inanmamak mümkün değildi. “Seni asla yalnız bırakmam,” derdi. “Birlikte gerçek bir aile olacağız.” O zamanlar çalışıyordum, kendi ayaklarımın üzerinde duran bir kadındım. Ama Serkan sürekli çocuklarımız olduğunda evde kalmam gerektiğini söylüyordu. Bir annenin çocuklarının yanında büyümesini istediğini anlatıyor, dışarıda çalışmamın buna engel olacağını söylüyordu. Başta tereddüt ettim ama ona güvendim.
Sonra oğlumuz dünyaya geldi. İki yıl sonra da kızımız… Hayatım tamamen çocuklarıma dönüştü. Sabahları kahvaltı hazırlıyor, gün boyu onların peşinden koşuyor, geceleri ateşleri çıktığında başlarında bekliyordum. Serkan ise çalışıyor ve eve geldiğinde yorgun olduğunu söyleyip televizyonun karşısına geçiyordu. Ben de bunun normal olduğunu düşünüyordum. Çünkü bana hep “Biz bir takımız” diyordu.
Devamını okumak için diğer sayfaya geçiniz