Yoğun bakım ünitesinin soğuk ve steril atmosferi, hastaların hayatta kalma mücadelesine tanıklık eden yalnızca bir mekân değil, aynı zamanda hayatların kesiştiği bir sahneydi. Doktorlar, bir oligarkın son anlarını kurtarmak için kıyasıya bir yarış içerisindeydiler; yaşam ve ölüm arasındaki ince ip üzerinde yürürken, temizlik görevlisinin odada bulunması bir tür rahatsızlık yaratıyordu. Ancak o an, sıradan bir işçi gibi görünen bu kadının, hastanın hastalığını adını söylediği anda odadaki atmosfer değişti. Doktorların yüzlerindeki panik ve korku, görünmeyen bir düşmanın habercisiydi sanki. Herkes, bu kadının kelimeleriyle adeta dondurulmuştu; o anın ağırlığı, hastanın hastalığının yalnızca fiziksel bir rahatsızlıktan ibaret olmadığını hissettiriyordu. Devamını okumak için diğer sayfaya geçebilirsiniz